Co z tym barokiem?
Czytelniku,
Czasem warto cofnąć się dwa kroki wstecz (albo o kilkaset lat), aby nabrać właściwej perspektywy. Taka perspektywę w tym miejscu proponuję.
Jeśli czytanie moich zapisków miałyby Ci – drogi Czytelniku – przeszkodzić ci w układaniu puzzli z dzieckiem, czyszczeniu akwarium, spacerze z psem, oglądaniu gawronów za oknem, wybieraniu koloru farby z żoną, przyciśnij guzik w metalowym pudełku i żyj sobie na zdrowie.Jeśli jednak znajdziesz chwilę podczas mycia zębów, kręcenia kogla-mogla, ćwiczeń nadgarstków itp., obiecuję że postaram się nie nudzić.
Dlaczego barok?
Dlatego, że barocco oznacza perłę nieregularną, a więc mniej wartą na rynku. Ale ciekawszą.
Dlatego że barok to czas, w którym z niezwykłą siłą rozkwita ogród chrześcijańskiej myśli.
Dlatego, że w 1722 roku hrabia von Zinzendorf założył wspólnotę Herrnhut – jeden z najbardziej fascynujących epizodów w dziejach.
Dlatego, że 300 lat temu rzemieślnicy cechu malarskiego w Amsterdamie tworzyli obrazy, które bez wahania można powiesić nad łóżkiem.
Dlatego, że w 1750 mogłaby zakończyć się historia muzyki, bez większej szkody dla ludzkości. No może z kilkoma drobnymi wyjątkami.
Dlatego, że w 1724 roku pewien chłopak z Włocławka wszczął w Toruniu awanturę. Awantura przeobraziła się w tumult, a o tym jak od głupoty blisko do dramatu, dowiedziała się cała Europa.
