BarokBlog

Właściwie chciałem tym razem napisać o Gabonie. Obawiam się jednak, że sprawy afrykańskie zanudziłby mojego kolegę z działu sportowego, a ponieważ jest on moim najwierniejszym czytelnikiem, pozwólcie że napiszę o swojej roli w światowym załamaniu gospodarczym, by sprawić mu odrobinę satysfakcji.

Ale najpierw obejrzyjcie, jak wyglądają owieczki z odległej perspektywy:

Strasznego mam kaca, w związku z tym kryzysem. I gdybym jeszcze obłowił się jako kapłan wielkiej korporacji albo przekombinował z opcjami walutowymi. Ale nic z tego.
Czytaj dalej…

Gdyby ktoś zadał pytanie, z czym kojarzy mi się PRL, pierwszym skojarzenie byłaby szarość. Zarówno w sensie dosłownym, jak i metaforycznym. Głód koloru, wypłowiałe marzenia, zszarzałe idee.

Miałem ostatnio okazję odwiedzić kilka miejsc z dala od galerii handlowych, z dala od świata wykreowanego przez specjalistów od wizerunku. Szarość nagle powróciła. Inny kontekst niż ten sprzed dwudziestu lat, inne dekoracje, nowy język. Ale szarość ta sama.

Posłuchajcie głosu szarości.

Koleżka o koleżkę się troszczy – witajcie w Bydgoszczy

Czytaj dalej…

Kryzys ma dobre strony. Odkrywa gnijące miejsca, perfumowane dotąd intelektualnymi bzdurami.

Zanim o poważnych sprawach, kilka kieliszków z Bachem:

Czytaj dalej…